بی سیم...

همه چیز از روزی شروع شد که سیم ارتباط ها را قطع کردند و گفتند:

بفرمایید ارتباط بی سیم!

در دوره های تکامل ارتباط دیگه نیازی به سیم فرفری تلفن نیست.

دیگه لازم نیست کسی روی صندلی خاص بشینه و انگشتاشو توی دایره پر از شماره بچرخونه تا بعد از دو سه تا بوق، صدای کسی توی گوشی گرد و سنگین تلفن پخش بشه.

این طور که پیش میره دیگه تلویزیون، رادیو، چراغای خونه و سیم های برق هم یاد می گیرن بی سیم بشن.

بعد جوجه گنجشک های بیچاره نمی دونن روی کدوم سیم برق می تونن بشینن و کمی خستگی در کنن.

همه چیز از روزی شروع شد که ارتباط های بی سیم آدم های دور رو به هم نزدیک کرد و آدم های نزدیک رو از هم دور.

این همه نداشتن، این همه نبودن، این همه دوری درست از وقتی شروع شد که برای حرف زدن توی مهمانی آدم ها به جای نگاه کردن تو چشمای هم دیگه ترجیح دادند به نمایشگر تلفن های همراه خودشان نگاه کنند. اینه که این روزها دوست دارم بگردم دنبال سیم. دنبال سیم همه چیز.

دوست دارم دنیا رو باز به هم وصل کنم. با سیم.

آدم های دور رو بذارم برای روز های بعد و برای تلفن زدن به کسی در یک روز بارانی، خدا خدا کنم سیم خطوط تلفن سالم باشن. سیم ها قطع نباشن.

 {رادیو هفت}

{برنامه شماره ۱۰۹۸- شنبه ۳ اسفند ۱۳۹۳}
(متن خوانی آقای قربان نجفی) (بازیگر)

birds-wire-sky-hd-wallpaper

/ 0 نظر / 34 بازدید